Gürcistanlı hasta Türkiye’de 3 ay süren tedavinin ardından sağlığına kavuştu
![](https://otlukbeli-haber.com.tr/wp-content/uploads/2023/11/gurcistanli-hasta-turkiyede-3-ay-suren-tedavinin-ardindan-sagligina-kavustu-ZdSDAnaO.webp)
Gürcistanlı Phridon Surmanidze sekiz yıl önce evinde bayılmıştı. Acilen hastaneye kaldırılan 60 yaşındaki Surmanidze, beyin anevrizması (beyindeki bir damarın yırtılması sonucu beyin kanamasına neden olması) tanısıyla ameliyata alınarak sağlığına kavuştu. Ancak 5 ay önce kontrole gittiğinde beyninde anevrizma tespit edilmiş ve acil ameliyata alınması gerektiği belirtilerek kapalı yöntemle ameliyat edilmişti. O günden sonra Surmanidze ve ailesi için zor günler başladı. Eşi Fatima Surmanidze, şunları söyledi: “Ameliyat sonrasında yeni bir ameliyat yapılmazsa hastayı kaybedeceğimizi söylediler ve bu sefer açık ameliyata gerek duyuldu ve hasta iki gün sonra tekrar ameliyata alındı. Fakat ameliyat başarısızlıkla sonuçlandı. Ameliyat sonrasında eşimin artık konuşamadığı, sağ kolunu ve bacağını kullanamadığı, yürüyemediği söylendi. Doktora ‘İyileşecek mi?’ diye sordum. Sorduğumda ‘Bundan kötüsü olamaz, her an kalbi durabilir’ dedi. “Bir ay boyunca hastanede yoğun bakımda kaldı ve inanılmaz derecede şiddetli ve iltihaplı yatak yaraları oluştu.” Ailece umutlarını kaybetmiş olsalar da çaresizce araştırdılar ve dört ay önce son bir umutla Türkiye’ye geldiler. Yapılan operasyonlarla yatak yaraları iyileşmeye başlarken, Robotik Rehabilitasyon tedavisi sayesinde ayağa kalkmaya başladı ve sağlığı gün geçtikçe iyiye gitti. Eşi Fatima Surmanidze o günleri şöyle anlatıyor: “Son bir ümitle çaresizliğe düştük. Burada ilk günden itibaren büyük bir sevgi, ilgi ve desteği hissettik. Herkes bizimle çok iyi ilgilendi. Eşimin her geçen gün iyileştiğini görmek bize yeniden umut verdi. Eşimi iyileştirip sağlıklı bir şekilde Gürcistan’a götüreceğimize inanıyordum. “Ona korkmamasını, burada iyileşeceğine olan inancımızın tam olduğunu ve onu buradan iyileşmiş olarak eve götüreceğimizi söyledim.”
“Ayakkabı istediklerinde dünyalar benimdi!”
Gürcistan’dan ambulansla gelmişler ve yanlarında kıyafet dahil hiçbir şey getirememişlerdi ve ellerinde sadece “karısını hayata döndürecek” küçücük bir umut kırıntısı vardı. Ancak sedyeyle hastaneye girdikleri hastanede kısa sürede hızlı iyileşmeden memnun olduklarını vurgulayan Fatima Surmanidze, sözlerine şöyle devam ediyor: “En çok ne zaman mutlu oldum biliyor musunuz? Hastaneden bana ‘ayakkabı getir, ayakkabıyı giyip yürüyeceğiz’ deyince. Yaşananları asla unutmayacağım. Hastanede eşime canını veren, bizimle ilgilenen, sevgi ve ilgi gösteren herkese minnettarız, bunu unutmayacağız. Eşime, ‘Sen öyle bir doktorun elinde, öyle bir hastanedesin ki, seni buradan iyileşerek çıkaracağız ve evine götüreceğiz’ dedim. Beni anladı ve ben de onun memnuniyetini hissettim. Bu moralle güçlendi. Bir gün tekerlekli sandalye olmadan rehabilitasyon merkezine yürümek istedi; İçeri girdiğinde herkesin gözlerinin içine baktı ve merak etti: ‘Gülecekler mi ve mutlu olacaklar mı?’ diyor. Ve tüm grubun gülümsediğini ve memnun olduğunu görünce, onun daha da güzelleşeceğine dair umutları da buna bağlı olarak güçlendi.
Robotik Rehabilitasyon ile onu 2 ayda ayağa kaldırdık.
Acıbadem Taksim Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzmanı Doç. Dr. Mustafa Çorum, Phridon Surmanidze’nin kişiye özel uygulanan ‘robotik rehabilitasyon’ sayesinde gelişimini şöyle anlatıyor: “Hastamızı ilk gördüğümde sağ kolunda ve sağ bacağında herhangi bir hareket yoktu. Konuşamıyor, yutkunamıyor, oturma stabilitesini sağlayamıyor ve iki kişinin yardımıyla ayağa kalktığında bu pozisyonu koruyamıyordu. Nefes alması için boynuna delik açıldı. Tekrar ağızdan beslenemediği için bağırsak beslenmesinin sağlanması amacıyla PEG (perkütanöz endoskopik gastronomi işlemi uygulandı, yani karın duvarından geçirilip mideye esnek bir tüp yerleştirildi) açıldı ve hasta monitörle takip edildi. Hareket edemediği ve yatalak olduğu için kateter takıldı. Çok büyük yatak yaraları vardı. Hastamızın tedavi süreci multidisipliner olarak birçok farklı branşla başladı ve bir ay sonra 19 Temmuz’da hastamıza Robotik Rehabilitasyon tedavisini uygulamaya başladık. Her gün 4-6 saat süren fizyoterapi seansları, nörorehabilitasyon seansları, mesleki terapi uygulamaları ve robotik rehabilitasyon seansları planladık. “Genel sağlık durumu da dahil olmak üzere her açıdan çarpıcı bir iyileşme oldu ve iki ay sonra hastamızı gezdirmeye başladık.”
Sanal oyunla zorlukları aştık!
Phridon Surmanidze, hastanın hareket olmasa bile normal şekilde yürümesini sağlayan sensörler ve iki robotik cihazın bulunduğu ekran önünde gerçekleştirilen ‘Robot destekli yürüme eğitimi ve Sanal gerçeklik tedavisi’ ile normal yürümeyi öğrenebildi. Doç. Prof., robotik rehabilitasyonun iyileşme oranını önemli ölçüde artırdığını vurguladı. Dr. Mustafa Çorum: “Robotlar, bir seansta bir hareketi binlerce kez tekrarlayarak bizlere çok büyük kapılar açıyor. Aylardır ayağa kalkamayan hastamızı robotik rehabilitasyon sayesinde başarılı bir şekilde tedavi edebildik. “Hasta daha uzun süre yatakta kalsaydı bası yarası devam edecek ve ikincil komplikasyonlar nedeniyle yaşam riski artacaktı” diyor. Doç. Robotik cihazların ve sanal oyunların hastaya verdikleri geri bildirimler sayesinde hastanın motivasyonunu artırdığını belirten Prof. Mustafa Çorum, hastayı hem bilişsel hem de fiziksel olarak tedaviye dahil ettiğini ve çok hızlı iyileşme sağlanabildiğini söylüyor. Doç. Dr. Mustafa Çorum, güvenli bir şekilde ülkesine uğurladıkları Phridon Surmanidze’yi düzenli aralıklarla internet üzerinden takip edeceklerini belirtiyor. Üç çocuk babası Phridon Surmanidze’ye 3 aylık tedavi boyunca eşi Fatima Surmanidze eşlik ederken, çocukları da Gürcistan’daki gelişmeleri her gün yakından takip etti. Babalarını hastaneden çıkarıp Gürcistan’a götürmek için gelen kızları Nato Surmanidze ve Rita Surmanidze, babalarının güzelleşmesinin bir mucize olduğunu ve bu mucizeyi gerçekleştiren herkese minnettar olduklarını belirtirken, Phridon Surmanidze dimdik ayakta durdu ve içtenlikle gülümseyen gözleriyle “Teşekkür ederim” dedi. Ve bir mucizenin gerçekleşmesinin tarifsiz tatminini ve şükranını hissederek Türkiye’den ayrıldılar.